SİZDE KIRO HÜSEYİN'İ BİZIM KÖYE BIRAKMAYIN

SİZ DE KIRO HÜSEYİNİ BİZİM KÖYE BIRAKMAYIN.

Gökağaç köyünde Cevat Dayı vardı. Cevat dayı bir espir ustasıydı. Cevat dayının bir eşeği sürekli Belliklerin bahçe ve bostanlarına dadanır. İster istemez ağaçları ve bostana zarar verir. Tabii durum böyle olunca Eşekle ilgili Cevat dayıya şikayete giderler. Hüseyin Durna (Oso) "Cavat dayı eşeğini sahip çık' sahiplenme ağaçları ve bostana zarar veriyor" der. Cevat dayı hafiften  tebessüm eder. "Tamam o zaman da sen de Kıro dedeni bizim köye bırakma, deden alışveriş yaparken bizim köyleri kandırıp zarar veriyor" deyip savunmaya geçer.

PARAYI PEŞİN VERECEKSİN

Gökağaç köyünde Veysel adında bir güzel insan yaşar. Veysel'in dünyası farklıdır, kimi deli, kimi divane dese de kendi halinde yaşayan bir garibandır. Bir gün rahmetli Pala Hüseyin (dayısı) köyde Veysel'e gel benim için sığır nöbetime git sana para vereceğim der. Veysel parayı sever ve kabul eder. Gider sığ nöbetine akşam sığırı getirir. Pala dayısından hak ettiği parasını ister. Pala dayısı "Hadi oradan ne parası" deyip Veysel'in parasını vermez. Veysel dayısına kaşı çıkma şansı yok. Gel zaman git zaman derken Pala'nın bir gün misafiri gelir. Sığın nöbetin olduğu güne denk düşer Pala gidip Veysel'e Veysel "Gel bugün benim nöbetime git sana şu kadar para vereceğim" der. Veysel "Giderim ama sen parayı peşin vereceksin" der. Pala çıkarıp parayı peşin verir. Parayı peşin alan Veysel "Bu para eski nöbet, şimdi bu nöbetin parasında peşin vereceksin" der. Çaresiz Pala Veysel'in parasını peşine vermek zorunda kalır.