Sevgili dostum (Hakkın ve Hakikatin Şehidi) TAHİR ELÇİ Anısına...!!!

 

 

ANANIN KARNINDA CENİN VURULDU...!!!

 

 

Katliam var, soykırım var, ölüm var

Şehirler yok oldu, JİYAN vuruldu

Mabede tecavüz, Hakka zulüm var

Mazlumun gönlünde İMAN vuruldu

 

Malazgirt’ten beri zaman kaç asır?

Beyinler pas tutmuş, yürekler nasır

Ey bin yıllık zulme isyan eden Sur

MİNARE önünde İHVAN vuruldu

 

Dostluğun sıfatı yüzünde zahir

Yüreğinde sevgi denen cevahir

Barışın ELÇİ’si sevgili TAHİR

Eşitlik isteyen İNSAN vuruldu

 

Cesurca gerçeği söyledi diye

Barış için eylem eyledi diye

Katliamcı devlet! De hele niye?..

Yürekte adalet TARTAN vuruldu

 

Evler talan oldu, yıkıldı yuva

Nuh’tan beri sürer gelir bu dava

ON BİN ZEBANİYLE çıktılar ava

İbrahim’e gelen KURBAN vuruldu

 

Mardin meydanında elinde Kitap

“Kürtçe yazdık” diye bir yalan hitap

Yaşamı katletti, memleket harap

Caminin içinde FURKAN vuruldu

 

Kudüs utanç duyar, Medine yasta

Ama neylersin ki zihniyet hasta

O arşı âlâda, kutsal miraçta

Hakka revan olan PERRAN vuruldu

 

Katliama alet Salât û selam

Nasıl anlatsam ki? Tükendi kelam

Hakikat acı da bilin vesselam

Minare yakıldı, EZAN vuruldu

 

Ey Dünya halkları buna inanın

Hakikat deryası Meryem Ana’nın

Çarmıhta sır olan Mesih İsa’nın

Miladını çizen İKON vuruldu

 

Katliam yüzlerce, zulüm bin oldu

Tekçilik, ırkçılık sanki din oldu

Evden çıkmak yasak, yaşam men oldu

Kendi sokağında GEZEN vuruldu

 

Sokaklar kan kokar, hava katliam

Gözlerden yaş akar, yüreklerde gam

Sonrasını nasıl diyeyim balam?

Ananın karnında CENİN vuruldu

 

Masalsı saltanat, kirli servet çok…!!!

Bebekler aç kaldı, Yezidinki tok

Yaramız kanıyor ama ilaç yok

Hekim esir düştü, DERMAN vuruldu

 

Evden eve gitmek ne büyük olay

İhtiyacı ekmek, bekli de bir çay

Bu nasıl tablodur vay kardeşim vay

Yoksulun evinde MİHMAN vuruldu

 

Kürdistan’da gezer cani gölgeler

Kimi “Güney Doğu”, kimi “Bölge” der

Baran, Havin, Berfin hepsi bilgeler

Çocuğun kalbinde İRFAN vuruldu

 

Göğü gaz kapladı, yerleri mermi

Bu zulüm katili ihya eder mi?

Söyleyin a dostlar böyle gider mi?

Çarkı felek durdu, ZAMAN vuruldu

 

Tarifi mümkün mü? Bu nasıl acı

Adaletten öte yoktur ilacı

Bitkiyi, böceği, taşı, ağacı

Kökünü kazıdı, HAYVAN vuruldu

 

Cehennem misali hava karanlık

Esaret altında mazlum insanlık

“Sokağa çıkayım” dese bir anlık

Merhamet, adalet, ÂMÂN vuruldu

 

Kerberos sürüsü nerden çıktı?

Çocuğa, anaya kurşunu sıktı

Mabedi, evleri, kentleri yaktı

Ateşten yükselen DUMAN vuruldu

 

Cizre küle döndü, Nusaybin yandı

Direniş bitmiyor, cellât usandı

Nemrut bile şaşa kalıp utandı…!!!

Mehtap katledildi, NURAN vuruldu

 

Ahmet Arif derdi “Tanı bunları”

Yıkılsın saltanat, gelsin sonları

Ne kadar mukaddes varsa onları

Hira’dan, Sina’dan TUR’DAN vuruldu

 

Gayya kuyusundan çıkıp geldiler

İnsan başı ile pozlar verdiler

Ekinvan’ı soyup yere serdiler

Ar namus kalmadı TÜRKAN vuruldu

 

Yaşlısı, kadını, çocuğu, genci

Ejderha olsanız, bitmez direnci

Sahtekâr, yalancı, madrabaz dinci

Devlet kurşunuyla ERKÂN vuruldu

 

Anayasa değil bir kanlı gömlek

Doksan yıldır devlet katliam demek

Kolunda kelepçe, boynunda ilmek

Dağkapı içinde MEYDAN vuruldu

 

Hendek Savaşıdır savaşın adı

Ey insanlık hadi duyun feryadı

Özgürlük mazlumun bir tek muradı

Pir û Pak yerinden SELMAN vuruldu

 

Zebani sürüsü nerden yollanmış?

Güya inançları bir tek Allah’mış

Canilerin adı “Esedullah”mış

Bu oyunla ŞAHI MERDAN vuruldu

 

Babalar Ali’dir, Analar Fatma

Kerbela görmedi böyle kuşatma

Yezit emir verdi, lafı uzatma

Burda HÜSEYİN’le HASAN vuruldu

 

Dehak da böyleydi ey zalim cani

Kawa yaşıyor da o katil hani?!

Bilge tarih der ki; “Diktatör fani”

Adı huzur olan DEVRAN vuruldu

 

Türkiye halkları kardeştir dedik

Ortak vatan için nice can verdik

Ama bedelini ağır ödedik

Halkları bir eden İZAN vuruldu

 

Yandaş basın mutlu, haberler yalan

Ankara’da şehvet, sarayda talan

Ne kaldı devletten geriye kalan?

Adaleti tartan MİZAN vuruldu

 

“Bu sorun benimdir!” Demedin mi sen?

Çark edip lafını yemedin mi sen?

Yine de biz idik barış isteyen,

Onu sağlayacak ORTAM vuruldu…!

 

Köyümü, kentimi, dağı, ovamı

Toprağı, yaprağı, suyu, havamı

Bu vahşi, canilik bize reva mı?

Havadan, karadan HERYAN vuruldu

 

Kaç kere yakıldı Amed’in özü

Şimdi kan ağlıyor Dicle’nin gözü

Hevsel Bahçeleri, Kırkların Düzü

Bilcümle mukaddes MEKÂN vuruldu

 

Sardı memleketi binlerce cani

Zulüm saltanatı olamaz bani

Melayê Ceziri, Ahmedê Xani

Aşkın destanını YAZAN vuruldu

 

Toprak, hava, ırmak, taşlar isyanda

Kuşatılmış umut, düşler isyanda

Simurgun Ankası, Kuşlar isyanda

Yetişin Feqiye TEYRAN vuruldu

 

Olanı biteni insanlık görse!..

Kim haklı? Kim haksız? Bir karar verse

Katli tanıyıp izini sürse

Ermişlerden ŞEXMUS SULTAN vuruldu

 

Batıdaki canım kendini sakın!..

Ateşin oraya gelmesi yakın

Yetmiş iki millet Hünkâr’a bakın

Kucağında nazlı CEYLAN vuruldu

 

İnsanlık tanısın faşist zorbayı

Çok görür yoksula bir tas çorbayı

Hakikat evini, kutsal türbeyi

Hawar limin PİRİ PİRAN vuruldu

 

İstersen çığlık at, öyle bağır ki

Gözleri kör olmuş, kulak sağır ki

Yaşanan sarsıntı öyle ağır ki

Ah dostum can ile CANAN vuruldu

 

Okuma destanı sen de yanarsın

Yüreğin buz keser, belki donarsın

Bedenine kurşun değdi sanarsın

Hele bak kendine NEREN vuruldu?!..

 

Aman dileme haaa!.. Uymaz yakarış

Surlara tırman da Amed’e karış

Ey BÜLBÜLİ ŞEYDA yıkıldı barış

Yürek diyorlar ya ORDAN vuruldu

Kemal BÜLBÜL (21 Aralık 2015 – Şebi Yelda)