16 Yılın Sonucu: Endişe

 

 

       AKP iktidara geldikten sonra bu ülkenin başına gelmedik şey kalmadı. Duymadıklarımızı duymaya, olmasına ihtimal vermediklerimizi yaşamaya başladık.

Önce Başbakanımız bir ABD projesi olan Büyük Ortadoğu Projesine (BOP) eş başkan oldu.

Sonra Türk Silahlı Kuvvetleri’ne göz göre göre saldırılar başladı.

Derken Ergenekon, Balyoz, Askeri Casusluk gibi kumpas davaları açıldı.

Halkımızın çok büyük bir bölümü bu davalara inandı ve inandırıldı.

    2015 yılında Balyoz’un bir düzmece olduğu, gerçekle bir ilgisinin olmadığı, amacının TSK’ni çökertmek olduğu anlaşıldı.

     Nihayet bu gerçek, 15 Temmuz 2016 günü darbe girişimi ile herkesin anlayabileceği şekilde kendisini sergiledi.

     Geçen ayın (Kasım 2018) sonunda Ergenekon diye bir örgütün de olmadığı mahkeme kararı ile tescillendi. Böylece Ergenekon davası da çöktü.

       Ergenekon, Balyoz, Askeri Casusluk gibi davalarda yargılananların suçlu olduğuna inanan ve “onlar yapmışlardır” diye sağda solda ahkâm kesenlere sormak isterim:

Şimdi ne söyleyeceksiniz?

Kendinizi nasıl hissediyorsunuz?

Utanıyor musunuz?

Cumhurbaşkanı kandırıldı, bizim kandırılmamız normal mi diyeceksiniz?

Yoksa “ben de zaten inanmamıştım” deyip, o günleri ve o söylediklerinizi yok mu sayacaksınız?

Eğer kandırıldığınızı düşünüyorsanız. Sizleri kim kandırdı? Bu sorunun cevabını mutlaka bulmalısınız.

       Televizyonlarda Ergenekon, Balyoz, Askeri Casusluk gibi olaylar doğrudur diye televizyon televizyon gezip, utanmadan ve arlanmadan ahkam kesen Bülent Arınç, Şamil Tayyar, Reşat Petek, Nagehan Alçı, Rasim Ozan Kütahyalı, Nazlı Ilıcak, Mehmet Altan ve diğerlerini mi, yoksa “Ne istediniz de vermedik” diyeni mi suçlayacaksınız?

Bilinmesi gerekir ki, bunların hepsi aynı düşüncenin insanlarıdır.

       Ülkeler, bir babanın kendi evini yönettiği gibi yönetilir. Yalan söylemeyen, çocuklarını gruplara bölmeyen ve onları birbirine düşman etmeyen, eğitime önem veren, öncelikle kendi ailesinin ihtiyaçlarını karşılayan babalar, hem iyi babadır hem de onların aileleri iyi ailelerdir. Devletler de tıpkı aileler gibidir...

Kuran’ın ayetlerinde defalarca belirttiği gibi, aklımızı kullanmamız gerekmektedir. Aklını kullanmayanlar, birileri tarafından hep kullanılırlar. Onlar bir yüzükle gelip Karun olurken, kullanılanlar hep ahmak kalmaya devam ederler.

Benim endişe duyduğum konu:

           Niccola Machiavelli’nin dediğinin (Eğer bir millet iktidarda bulunan kişilerin şereften, ahlaktan yoksun davranışlarını, hırsızlığını yalnızca kendi siyasi görüşünden olduğu için görmezden geliyorsa, o millet erdemini yitirmiştir. Erdemini yitiren millet bir gün vatanını yitirir.)

Veya

Montesquieu’nun dediğinin (Bir ülkede yalakalığın getirisi, dürüstlüğün getirisinden daha fazla ise, o ülke batar!) gerçekleşmesidir.