16. YILINDA AŞK ile ANIYORUZ

16. YILINDA AŞK ile ANIYORUZ

HAKKIN ve HAKİKATİN AŞIĞI

AŞIK MAHZUNİ ŞERİF

(Doğumu 17 Kasım 1940 Maraş/Afşin Berçenek Köyü – hakka yürüyüşü 17 Mayıs 2002 Köln/Almanya)

O halkının dili, gözü, kulağı, bilinci, bir çağlayan gibi akan ve durmaksızın akacak olan sesidir. Bir anti emperyalist olarak, “Amerika katil katil” sözü onun türkülerinden halkın dilinde bir slogana dönüşmüş, o her zaman yoksulların, ezilenlerin, kimsesizlerin, işçi ve emekçilerin dostu, yareni ve ozanı olmuştur. Onun yüreğinden diline süzülen sözlerin sazındaki yanık melodi ile buluşmasında aşk bir erdemdir.

Onun deyişleri/türküleri insanı, doğayı, evreni, insanı, emeği ve özgürlüğü içerir. İnsan, doğa, evren emek onun türkülerinde bütünleşerek yaşam aşkını oluştururlar.

O kimi zaman “Pir Sultanlar gibi dar ağacına yürür”, kimi zaman “Hastanede rehin kalan yoksul bir köylü çocuğu” olur, kimi zaman köylü “Memed Emmi” olur, kimi zaman da yarinin “Çeşmi siyahında” aşkı yüreğiyle görür.

Alevi inancını derin duygularıyla yoğurarak Aşık Mahsuni’yi dünya kültürüne sunan büyük Hak aşığı Aleviliğin çağdaş Pir Sultan Abdalı’dır.

O hakka yürüyüp Ser Çeşme ile buluşalı 14 yıl oldu. Ser Çeşme onun deyişlerinde, türkülerinde ve sanatında temel esin kaynağı idi. Mahsuni Şerif derin duyguları ve kültürel birikimi ile kadim tarihi Aşık kişiliğinde yansıtan bir geçmiş, gelecek kavşağı ve doğu – batı sentezidir.

Onun sanatındaki saz, tel derinliği, hakikati ve lirizmi ile insanı mest ederken, söz ögesi de Aleviliği derin bir felsefeyi, öğreticiliği ve siyasal kişiliği yansıtmaktadır. Mahsuni, bir kültürler ve halklar kavşağı olan Maraş’ı, Afşin ve Elbistan’ı Aşık kişiliğine temel dayanaklardan biri yapmış, adım adım Türkiye’yi dolaşarak her çiçekten bal alan bir arı misali kendi halkına tadına doyulmaz bal bırakmıştır.

Yunus Emre’den ve Nesimi’den insan – evren ilişkisini kuran “İnsan küçük bir evren, evren büyük bir insandır.” felsefesini şiiri ve sazıyla yaşama indirgeyen Mahsuni bir hak ve hakikat aşığıdır. Dadaloğlu’ndan “Ferman padişahın, dağlar bizimdir.”, Pir Sultan Abdal’dan “Dönen dönsün, ben dönmezem yolumdan.” şiarını edinen Mahsuni bir halk önderidir. Aşık Veysel’den yaşamı bitimsiz bir “Uzun ince yol”, yarin ve yar ile bağın aşkla var olduğunu ifade eden “Güzelliğin on par’ etmez, bu bendeki aşk olmasa; Eğlenecek yer bulama’n göynümdeki köşk olmasa” söyleyişini yüreğinin imbiğinden süzen bir aşıktır. 1960’lı yılların sonlarında halkın siyasal, demokratik taleplerini içeren, dillere destan olmuş türküleri ile dönemin önderleri ile buluşan siyasal bir kişiliktir. Özcesi Mahsuni tüm zamanların Hak ve hakikat aşığıdır. Çünkü onda yaşamın bir yüzü değil, yaşamın tüm gerçekleri yani halk, hak ve aşk vardır.

Onu hakka yürüyüşünün 14. yılında aşkı muhabbetle anıyoruz.