ADALET VE DÜNYA

 

 

Savaşlarda öldüm,

Kıtlık kıyamlar da gördüm.

Savaş taciri olan sen,

Savaşlarda ölen bendim.

 

 Ah ayakkabı kutularım ah.

Adalet arar iken,

Kutularda hapsoldum.

 

Fabrika oldum, satıldım.

Aptesti doların başında,

İbadet ederken gördüm.

 

Sen de gördün.

Ama görmezlikten geldin.

 

  Adalet mi?

Komşunun kızında kaldı

 

Terazisi mi?

Kırılmıştı,

Onu hurdacıda gördüm

 

 Fakirimiz çoktu,

Ama akıllı olanı yoktu.

Akıllı olanları sürüyü güderken gördüm.

 

 Öteki bahçede açılan,

Aykırı bir güldüm.

Rakka’da köle pazarında bir Kürt kadındım

 

Gözlerim bağlı,

Dua ile zevke sunuldum.

 

İnsanlık utancında öldü.

Tarih utandı,

Sen utanmadın.

 

Dünya âlem gördü,

Sen görmedin.

 

 Aha geldim,

Gidiyorum.

Ölürsem ben,

Adaletsizlikten ölürüm.

 

 Sevmedim seni dünya,

Senin, sevenin övünsün.

Adaletsizliğin ile dövünsün.

 Bir daha gelmek mi?

Tövbeler tövbesi olsun.

 

 

 

Kutsal mı?

Dolara çevirdiler.

Geri kalanını siyasete hamur yaptılar.

Yolsuzlukların üzerine şal edip örttüler.

 Paradan bir put, yaratıp,

 Ona,  secde ettiler.

Ama sen bunları görmedin.

 

  Ölümü kutsadılar,

  Ölen fakirdi,

Malı götüren onlardı.

Şimdi gitme zamanı.

Dışarıda rüzgar esiyor.

Adaletin batsın dünya diyor.

 

 Hakkını helal et,

Gidiyorum ben.

 Hoşça kal insanlık,

Hoşça kal evren,

Hoşça kal ezilenler,

 

 Ötekiler.

 Hoşça kal işçiler,

Köylüler.

 Hoşça kal adaletsiz dünya.

Hoşça kal işkence haneler,

Tımarhaneler,

 Taş duvarlar.

Hoşça kal uğruna ölümlere gidip geldiğim çocuklar.