CHP’DE YÜZLER GÜLMÜYOR

Cumhurbaşkanlığı seçimlerine bir aydan daha az bir zaman kaldı.

Üç tane aday ismi belirlendi, Recep Tayyip Erdoğan, Ekmeleddin İhsanoğlu ve Selahattin Demirtaş.

Erdoğan ve Demirtaş mensubu oldukları partilerin genel başkanları, Ekmeleddin İhsanoğlu ise başta CHP, MHP olmak üzere BTP, DSP ve DP’nin ortak “çatı adayı”

Adaylar belirlendikten sonra seçim çalışmaları da başladı ve adaylar seçim turlarına çıktılar.

Erdoğan 12 yıllık tanınmışlığı ile rahat bir tavır içerisinde, her zaman olduğu gibi devletin de bütün imkânlarını kullanarak kendi seçmenine kendisini anlatmak için bir sıkıntı yaşamayacakmış gibi görülüyor.

Demirtaş değişimin ve halkların adayı olarak alanlarda kendisini anlatmaya çalışıyor o da bir Misyonu üstlendiği için kendisini ifade etmekten pek te sıkıntı çekmiyor.

Ekmeleddin İhsanoğlu ise bir türlü ne olduğunu, kim olduğunu, kime yaranacağını, dengeleri nasıl koruyacağını bilemediğinden çırpınıp duruyor. Bir Hacı Bektaş’a gidiyor Alevilere mesaj gönderiyor, bir camiye gidiyor muhafazakârlara mesaj göndermeye çalışıyor, milliyetçilere nasıl mesaj vereceğim diye kara kara düşünüyor, kısaca bir çıkmazın içerisinde.

Ekmeleddin bey kendisini ifade etme sıkıntısı yaşarken, çatı partilerde kendi tabanlarına adaylarını anlatamamanın sıkıntısı içerisinde çırpındıkça batıyorlar.

Özelikle çatının ortadaki büyük direği ( buna çatının babası denir ) CHP, yeni CHP’yi kuruyorum diyerek her kesimden, her düşünceden kişileri içerisine doldurduğu için, her kafadan bir ses geliyor ve bu farklılıkların bütünlüğünü korumaktan büyük sıkıntı yaşıyor. Ulusalcılar bir taraftan, aslan sosyal demokratlar bir taraftan, Malatya Milletvekili gibi ! Devrimciler bir taraftan partinin içi kaynıyor.

İl ve ilçe örgütleri tabanlarına Eko’yu anlatabilmek için debelenip duruyor ve kendileri de bu adayı içlerine sindiremedikleri için sırf genel başkanlarını boşa düşürmemek adına çırpındıkça batıyorlar. Adayları için tek söyleyebildikleri şey Erdoğan’dan daha iyi, başkada bir özelliği yok.

Peki bu, Alevilerin, Kürtlerin, Sosyalistlerin, ezilenlerin, ötekileştirilenlerin, yok sayılanların Ekmeleddin’e oy vermeleri için yeterli midir. Bence değildir ve bu konuyu ayrı bir köşe yazısı konusu olarak değerlendireceğim.

Tayyip’i gösterip Ekmeleddin’e razı etmeye çalışmaktan öteye gitmeyen tabansız, kendilerinin de inanmadıkları bir adayı pazarlamaya çalışmanın rahatsızlığı ve huzursuzluğu CHP’yi bu güne kadar olanlardan daha çok çıkmaza götürmüştür.

Yerel seçimlerde gösterdikleri başta Mansur Yavaş olmak üzere birçok Milliyetçi, Muhafazakâr adayın uğradığı hezimetin hesabını kendi tabanına verememişken Ekmeleddin’in hesabını nasıl verecekler, ya da bu durum CHP’yi nerelere sürükleyecek, bunun hesabını kim nasıl verecek bunu da bekleyip göreceğiz.

Birkaç gün önce CHP Malatya il örgütü Cumhurbaşkanı adaylarına destek istemek için basının karşısına geçti ve adayımız iyidir, genel başkanımız da öyle diyor, siz oyunuzu verin, genel başkanımız bu adama kefil diyerek partililerin yüreğine soğuk su serpmeye çalıştı.

Çalıştı çalışmasına da, bu aday Kılıçdaroğlu’nun tek başına karar vererek partililerin önüne bir dayatma olarak konulduğu için il örgütü de destek isterken bayağı zorlandı.

Açıklama yapılırken, açıklamayı yapan İl başkanının yüz ifadesi işte sizlere aslan gibi aday, ben gönül rahatlığı ile oyumu veriyorum siz de verin cinsinden değildi. Kaşlar çatık, yürekler buruk, bir an önce şu yazıyı okusam da görevim bitse tedirginliği ve gerginliği hâkimdi.

Başkanın sol tarafında oturan Battalgazi merkez ilçe başkanı Abdulvahap Ayzabar zaten hiç etliye sütlüye karışmadığından ya da bana uyar arkadaş dediği için çok ta ilgili değildi ve göz kapaklarını zor açık tutuyordu.

Bir de başkanın sağ tarafında oturan İl başkan yardımcısı İbrahim çakır vardı ki onun yüz ifadesi ve mimiklerinden bir anlam çıkarmak için bu alanda profesör olmayı gerektirecek kadar karma karışık bir ifade kendini gösteriyordu. Ama ağırlıklı ifade sanki Çakır “ ulan ne hallere düştük, bir koltuk, bir makam uğruna neredeydik nerelere geldik, kimleri savunmak durumunda bırakıldık, benim değerlerim vardı onları hangi rafta unuttum, şu anda bu açıklamayı yapmak için burada oturmamak, eski günlerime dönmek için nelerimi verirdim be” diyecekmiş gibi bir ruh hali gözlerden kaçmıyordu.

Evet Ekmeleddin ismi CHP’lilerin en tepeden en sıradan bir üyesine kadar hiç kimsenin içine sinmemiş gibi görünüyor.

 CHP’lilerin yapmaya çalıştıkları tek şey, Genel Başkanımız bu adayı göstermişse biz de bunu bir görev kabul ederek arkasında durmalıyız babında bir Genel Başkan’a biat sendromudur.

Bundan dolayıdır ki bütün CHP’liler Ekmeleddin ismini anlatmaya çalışmak yerine Kılıçdaroğlu’nun kararını savunmayı ön plana çıkarama gayreti içerisindedirler.

İş böyle olunca da CHP’ni bütün kademelerinde bir huzursuzluk hâkimdir.

Bu huzursuzluk hiçbir seçimde yüzü gülmeyen CHP’lilerin Cumhurbaşkanlığı seçimlerinde de yüzünü güldürmeyecek gibi görülüyor.