GÖNÜL ÇELEN

Gönül Çelen

​Yaşamak ne güzeldi coşkun bir yaz gününü
Dalgalar okşuyordu kumsalın ak tenini

​Ağaçlar meyve yüklü bal damlar yemişinden
Bütün doğa mest olmuş güneşin gülüşünden

​Başaklar boyun eğmiş, altın sarısı başla
Dere coşkuyla çağlar, selamlaşır her taşla

​Neşelendi hanemiz dostların gür sesiyle
Gönüller hoşnut kaldı meltemin esişiyle

​Çaylar demiyle geldi, sohbet aldı yürüdü
Buğulanan gözleri yaz neşesi bürüdü

​İğdenin çiçekleri mis kokusunu yayıyor
Gelip geçen yolcular beş duyuyla duyuyor

​Mavi su kucak açtı uzak deniz turuna
Su serpti serin koylar, yüreğimin harına

​Kızıl gurup batarken renklenir bütün sahil
Böyle büyülü ana sanki tüm evren dahil

​Geceden süzülür ay, sıralı yıldızlarla
Gözlerim sevişiyor gümüş yakamozlarla

​Cırcır böceklerinin sesi sarmış her yanı
Bu yaz huzuru bence, ömrün en güzel anı

​Gönlünü çeldim işte! Venüs’e göz kırparak
Bi yaz günü son buldu, gönle tahtı kurarak

​Handan Uçak Tunca