GÜNEŞİN DOĞUŞUNU BEKLİYECEĞİM SEVGİLİM.

 

 

     Yaşamakta usandım ben, ey sevgilim. Ben artık bunalmaya başladım biliyor musun? Böyle karanlık bir dünyada yaşamak bana artık zul geliyor. Ey egemenler, bizleri sömürenler, kanımızı emenler, alın çalın başınıza bu karanlık dünyanızı. Zaten bize ait bir şey bırakmadınız.

     Çocuklar ölüyor sevgilim. Uçaklarda atılan bombalarla bebeler ölüyor sevgilim. Bebelerin başına bombalar yağarken sen derin uykulardaydın, sen görmedin sevgilim.

Bu dünyaya geçici diyiyorlardı bizim o komşular hatırlıyor musun? Şimdi siyaset yapıyorlar. Bir de dolar depoluyorlar. Bu dünyaya öyle sarılmışlar ki sevgilim, dağlar kadar yeşil dolarlar hortumluyorlar.

     Demem şu ki sevgilim, düne kadar bu insanların bir eşekleri bile yoktu. Şimdi ise arkası turalı ciplerle sokaklarda hâkimiyet Allah’ındır diyorlar.

 Hey benim emekçi sınıf taşım. Demem şu ki sen bu gaflet uykusunda uyanamazsan insanlık adına hiçbir şey kalmayacak.

     Ben ve sen köle pazarlarında geldik.Daha sonra  ağa konağında maraba olduk.Şimdi ise adımız emekçiye çıktı .Ama biz hiç kendimiz olmadık.Aklımızı başkasına,bedenimizi  ise bir başkasına kiraya verdik.

 

kara konak

kara toprak

kara sevdam

kar altında

kara bakışlım

 

karanlık

korkuyu

ölümü

ve tohumların

toprak altından

çürümesini çağrıştırır

 

yürekler

köz içinde

umutlar

söz içinde

sevdalar

kin içinde

 

sen ise

kara tren içinde

bana

bir şeyler anlatıyorsun

inan

kara bahtlım

ne demek istediğini hiç anlamadım

 

            Karanlıklarda korkuyorum. Karanlıkta tohum çimlenmez. Karanlıkta yarasadan başka kuş uçmaz. Karanlıkta çiçek açmaz. Karanlıkta bilim olmaz. Karanlıkta düşünen insan olmaz. Karanlıkta ancak uyku çekilir. İyi geceler, iyi uykular demeyeceğim. Güneşin doğuşunu bekleyeceğim sevgilim.