İNSANLIK ÖLDÜ, AMA SEN GÖRMEDİN.

 

 

Zor günlerde geçiyor yüreğim sevgilim.

Ben ben olalı hiç böyle bir fırtınalı hava görmedim.

 Kara bir bulut gibi oradan buraya savruluyorum.

Fırtınalardayım.

Bir yanım lodos, bir yanım karayel, arkamda tam tekmil duruyor poyraz.

Dağların zirvesinde başka bir zirveye savruluyorum sevgilim.

Dağdan dağa çarpılıyor efkârım.

Ben senin gözlerinin önünde par par parçalanıyorum ama sen bunları görmüyorsun sevgilim.

Sonra tekrar bir yağmur bulutuna dönüşüyorum, ama senin üzerine yağamıyorum sevgilim.

Ağlamak istiyorum, ama ağlayamıyorum.

Çünkü ağlamak da yasak.

 İnadına gülmek istiyorum, ama gülmek de yasak.

Her yer karanlık.

Ben ben olalı, hiçbir dönem bu kadar, insanlığımdan utanmadım.

İnsanlık öldü, herkes gördü.

 Ama hiç kimse buna inanmadı.

Çünkü güneş küsmüş, karanlık gözleri kör etmişti.

Biz her şeyi kabullendik.

 Sevgimizi mezara gömdük.

Komşumuzu düşman eyledik.

Yükümüz çok ağır sevgilim.

 

Ben ve sen kaldırabilecek miyiz bunca zül mü, bunca yükü, cümle âlem uykusunda uyurken.

Hiç sanmıyorum.

 

Yüklendik eşek gibi

Dörtnallaydık taylar gibi

Kırbaçlandık atlar gibi

Yüklendik katır gibi

Dayan dizlerim dayan.

 

Yol uzun demokrasi yolu

Yük ağır kervan yükü

Katardık dağları aştık

Düz ovalarda coştuk

Yokuş aşağı düştük

 

Katarla beraber yürüdük

Bataklarda batarken öldük

Öldükçe geri dirildik

Açtık, susuzduk yorulduk

Çölleri hep susuz aştık.

 

Durduk, dinlenmedik hanlarda.

Su içmedik bahalardan.

Ama çölleri âşık.

Tökezlendik düşmedik.

Yaralandık ama ölmedik.

 

Kervandık, yürüdük, katar olduk

Yol kenarından öbek olduk

Hanlardı bizi almadılar.

Hancılardı bizi sormadılar.

 

Bir babanın bıyığının buzlarını çözdük.

Bir anadan ağıt aldık bohçaladık

Düşe kalka yürüdük.

 

Kervancılıktı işimiz.

Varmaktı amacımız

Devamdı davamız

 

Varmaktı kazanmaktı,

Kazanıp yaşamaktı.

Yaşayıp da ölmekti.

Ölürken ağıt şiirlerle gömülmekti.

Bizim şiirimizi yasakladılar sevgilim.

Ben artık sana şiir yazamıyorum.

Sanmayın bu dünyada yaşadığımı.

Ölüler diyarındayım ben.

Ölüler diyarında sağlar olmaz.

Ancak sağırlar olur.

Sağır gecelerime gömdüm efkârımı.

Seni sevmek için güneşin doğuşunu bekleyeceğim sevgilim.