SEN ..

 

...

Sen ki;.

burjuva züppeleri nazarında,

salonları süsleyen bir gül,

Proleter sınıfında bir ekmek için;

İstesen, senin için yanan mumlar geri sönebilir

akvaryumlu meyhanelerde;

zümrüt yeşili gözlerine şiirler okunur,

adalarda türküler yakılır altın saçlarına...

Oysa ki ben:

Jandarma dipçiklerinin meydanlarda şaha kalktığı,

Sokaklarını barut ve ölüm korkularının sardığı,

Bir sonbahar akşamı üç kurşun sesi ile;

Diyarbekir' de doğdum...

Senin için doktor, hastabakıcı, ebe, hemşire,

yahut su ile ekmek ne ise,

Benim için sehpa ve ölüm,

barut ve ateş odur...

Kavgasız geçen günlerimin neş 'esi yoktur...

Biz çoktan erittik yüreklerimizin çelik potasında;

sütun bacaklı kızların gözbebeklerini...

Yasamızda, akvaryumlu meyhanelerde;

Zümrüt yeşili gözlere türkü yakmak yok,

kapıları kırmak yok, açmak var...

Suları güldür güldür akıtmak,

Ve insanları insan gibi yaşatmak var...