BAHAR VAKTİ

BAHAR VAKTİ

Gönül teline değip, mest eyler beni bahar
Efsunlu diller ile şarkılar söyler bahar

Göz kırpar yıldızlara, bakıp güneşe aya
Taze bir nefes gibi can bahşeder doğaya

Nisan yağmuru süzer  yaprakların  ucunda
Dokunduğum çiçeğin kokusu avucumda
 
Keyifleri yerinde, börtü böcek pürneşe
Tabiat minnet duyar gülümseyen güneşe

Erguvanlar uykuda uyanır bugün yarın
Mimozayı seyretmek ilacıdır efkârın 

Ağaçların üstüne çekilir bembeyaz tül
Gülünü görmek için şakır bağlarda bülbül

Kır, bayır çiçeklenip, boyanır türlü renge 
Gözlerim bayram eder, dalıp gider ahenge...

Çağlayanda coşkuyla sular iner düzlüğe
Hangi gönül kapılmaz böyle bir güzelliğe

Dağlarda, ovalarda
meleşir hep kuzular
Kanları coşup çağlar, şelale hep arzular

İçimde uyandırır tarif edilmez bir haz
Minnet duyup Tanrı'ya ederim her dem niyaz

11.04.2026
Handan Uçak Tunca