BİLEN YOK

Şu zavallı kalbimin hâllerini bilen yok

Can denilen canın dillerini bilen yok

Ben gibi ıssız kaldı o şen şakrak korular 

Uçup gitti kuşları dallarını bilen yok 

Artık buruk geçiyor leylak kokan mevsimler 

Gülşende güller soldu allarını bilen yok

Öylesine yalnızım cümle âlem içinde

Dosta gitmek isterim yollarını bilen yok

Ümit yeşerir mi hiç ihtimaller bitmişse

Suya hasret gönlümün  çöllerini bilen yok

Gülşeni kopmak ister içi boş bu yaşamdan

Ruh bedeni terk etmiş  küllerini bilen yok