İLK EYLEMİMDİ

İLK EYLEMİM

Deniz’leri astıklarında
on iki yaşımdaydım 
bütün gazeteler baş sayfaydı
ilk eylemim o gazeteleri yırtmaktı
sonra çocukluğuma bir çizgi çektim
içimde hızla büyümek depreşti
yaşları ikişer üçer atladım
henüz bıyıkları terlememiş bir asiydim 
bedeller yazılıyordu 
ödemeye direnmeye hazırdık
sonra bir haber daha
yeryüzünün en tarifsiz sarısı
yüzünde gülüyordu Erdal’ın
o zaman ben yaştaydı
henüz on yedisinde 
bir dar ağacı bu kadar mı soğuk olur
bir cellat bu kadar mı vicdansız
defalarca geriye sardım tarihi
şizofrenik titremeler aldı
kanlı sayfalar akıp gidiyordu
kulağımda acayip sesler
bir halkın uğultusu
ne kadar çok öldük bu topraklarda
ben hiç bir şeyde yorulmadım
bulamadığım bir Tanrının 
ardında koşup yorulduğum kadar

Hasan ŞAHİN