SILA

Sılanın hasreti yakar insanı

Sensizlik çok acı doğduğum şehir

Özlemi zamansız yıkar insanı

Sensizlik çok acı doğduğum şehir

Cömerttir ellerin, tatlı dillerin

Kengerin, çiğdemin, mor sümbüllerin

Avluda gülümser çardak güllerin

Sensizlik çok acı doğduğum şehir

Yadelde güzelin edası yoktor

Sazının, sözünün nidası yoktur

Ferhat'ın Şirin'in sevdası yoktur

Sensizlik çok acı doğduğum şehir

Sılasız insanlar gelir mi aşka

Çalgısı bir başka çengisi başka

Bağlamandan bir tel,  olsaydım keşke

Sensizlik çok acı doğduğum şehir

Ben sende öğrendim edebi, arı

Bin cefa etseler bozmam ayarı

Gözünü seveyim türkü diyarı

Sensizlik çok acı doğduğum şehir

Evliya Çelebi yeşilin över

Gören şöyle dursun görmeyen sever

Bağrında yetişmiş nice cengaver

Sensizlik çok acı doğduğum şehir

Hem yazına hem de kışına kurban

Gökte uçan turna kuşuna kurban

Toprağım ben senin taşına kurban

Sensizlik çok acı doğduğum şehir

"Yüksek eyvanlardan bülbüller öter"

Düğünün derneğin gözümden tüter

Gün olur Handan' ın hasreti biter

Sensizlik çok acı doğduğum şehir