.jpg)
İLK EYLEMİM
Deniz’leri astıklarında
on iki yaşımdaydım
bütün gazeteler baş sayfaydı
ilk eylemim o gazeteleri yırtmaktı
sonra çocukluğuma bir çizgi çektim
içimde hızla büyümek depreşti
yaşları ikişer üçer atladım
henüz bıyıkları terlememiş bir asiydim
bedeller yazılıyordu
ödemeye direnmeye hazırdık
sonra bir haber daha
yeryüzünün en tarifsiz sarısı
yüzünde gülüyordu Erdal’ın
o zaman ben yaştaydı
henüz on yedisinde
bir dar ağacı bu kadar mı soğuk olur
bir cellat bu kadar mı vicdansız
defalarca geriye sardım tarihi
şizofrenik titremeler aldı
kanlı sayfalar akıp gidiyordu
kulağımda acayip sesler
bir halkın uğultusu
ne kadar çok öldük bu topraklarda
ben hiç bir şeyde yorulmadım
bulamadığım bir Tanrının
ardında koşup yorulduğum kadar
Hasan ŞAHİN
