Gönül Çelen
Yaşamak ne güzeldi coşkun bir yaz gününü
Dalgalar okşuyordu kumsalın ak tenini
Ağaçlar meyve yüklü bal damlar yemişinden
Bütün doğa mest olmuş güneşin gülüşünden
Başaklar boyun eğmiş, altın sarısı başla
Dere coşkuyla çağlar, selamlaşır her taşla
Neşelendi hanemiz dostların gür sesiyle
Gönüller hoşnut kaldı meltemin esişiyle
Çaylar demiyle geldi, sohbet aldı yürüdü
Buğulanan gözleri yaz neşesi bürüdü
İğdenin çiçekleri mis kokusunu yayıyor
Gelip geçen yolcular beş duyuyla duyuyor
Mavi su kucak açtı uzak deniz turuna
Su serpti serin koylar, yüreğimin harına
Kızıl gurup batarken renklenir bütün sahil
Böyle büyülü ana sanki tüm evren dahil
Geceden süzülür ay, sıralı yıldızlarla
Gözlerim sevişiyor gümüş yakamozlarla
Cırcır böceklerinin sesi sarmış her yanı
Bu yaz huzuru bence, ömrün en güzel anı
Gönlünü çeldim işte! Venüs’e göz kırparak
Bi yaz günü son buldu, gönle tahtı kurarak
Handan Uçak Tunca


















