ARAPGİR'E GİTTİK, GEÇMİŞLE YÜZLEŞTİK! ARAPGİR’E DOĞRU…

Tarihe, kültüre ve unutulan değerlere yolculuk

 Bugün yolumuz Arapgir’e düştü…

 Sabahın erken saatlerinde Malatya’dan Arapgir’e doğru yola çıkarken, aslında sıradan bir geziye değil; geçmişe, kültüre, tarihe ve unutulmaya yüz tutmuş değerlerimize doğru bir yolculuğa çıktığımızın farkındaydık.

 Malatya Kent Konseyi’nin düzenlediği “Tarihe Yolculuk” programı kapsamında, Şair ve Yazarlar Çalışma Grubu olarak yaklaşık 40 kişi Arapgir’in yolunu tuttuk.

 Kafilede gazetecisinden yazara, tarihçisinden antropoloğuna kadar farklı alanlardan insanlar vardı.

 Malatya Kent Konseyi Genel Sekreteri Dr. Hasan Batar ise yalnızca gezinin organizasyonunu yapan isim değil, aynı zamanda Arapgir’in tarihini ve kültürel değerlerini ortaya koymak için mesai arkadaşlarının ilgi ve kusursuz bir ekip oluşturması konukların taktirini topladı. Hepsinin Emeklerine sağlık.

 ARAPGİR SADECE BİR İLÇE DEĞİL

 Arapgir’e gidince insan bir kez daha anlıyor ki bazı yerler sadece haritada görülen bir ilçe değildir.

 Her sokağında bir hikâye, her taşında bir geçmiş, her evinde ayrı bir yaşam izine rastlamak mümkün.

 Arapgir Çarşısı’ndan Eski Arapgir’e doğru ilerlerken insanın zihninden ister istemez şu soru geçiyor:

 Biz bu değerleri ne kadar koruyabiliyoruz?

 Çünkü geçmişten bize kalan her yapı, her gelenek, her el sanatı aslında geleceğe bırakacağımız bir emanettir.

 SON USTA EROL HAKAN…

 Gezinin benim açımdan en anlamlı duraklarından biri ise tahta çivili ayakkabı ustası Erol Hakan oldu.

 Bugün unutulmaya yüz tutmuş bir mesleğin son temsilcilerinden biri…

 Üstelik yaptığı ürün, Arapgir’in kültürel değerleri arasında yer alan ve coğrafi işaret belgesine sahip geleneksel bir ürün.

 Bir ustanın elinde şekillenen tahta çivili ayakkabıya bakarken yalnızca bir ayakkabı görmüyorsunuz.

 Bir geçmiş görüyorsunuz.

 Dededen toruna aktarılan bir mesleği, sabrı, emeği ve alın terini görüyorsunuz.

 Ama bir başka gerçeği de görüyorsunuz:

 Usta var ama çırak yoksa, meslek de zamanla yok olmaya mahkûmdur.

 İşte asıl mesele burada…

 Kültürümüzü yalnızca festivallerde, sergilerde ve özel günlerde hatırlamak yetmez. Yaşatmak istiyorsak ustasına sahip çıkacağız, çırağını yetiştireceğiz, üretimini destekleyeceğiz.

 TARİHE BAKMAK, GELECEĞİ DÜŞÜNMEKTİR

 Kozluk Çayı’nda verdiğimiz mola ise günün yorgunluğunu alırken sohbetlerimize ayrı bir güzellik kattı.

 Yaklaşık 40 kişi…

 Farklı düşünceler, farklı meslekler, farklı hayat hikâyeleri…

 Ama ortak bir noktamız vardı:

 Geçmişimizi tanımak ve yaşadığımız coğrafyanın değerlerini görmek.

 Malatya Kent Konseyi’nin “Tarihe Yolculuk” programını bu nedenle önemsiyorum.

 Çünkü şehirleri sadece binalar ve yollar oluşturmaz.

 Şehirleri; insanları, anıları, gelenekleri, türküler, el sanatları, tarihi yapıları ve doğası oluşturur.

 Bunları bilmeden yaşadığımız kenti tanımış sayılmayız.

 BİR GEZİDEN FAZLASI…

 Bugünkü Arapgir yolculuğu bana bir kez daha şunu düşündürdü:

 Geçmişini unutan toplum, geleceğini kurmakta zorlanır.

 Arapgir’in sokaklarında dolaşırken yalnızca tarihi seyretmedik.

 Bir zamanlar burada yaşayan insanların ayak izlerini takip ettik.

 Bir ustanın el emeğine tanıklık ettik.

 Unutulmaya yüz tutmuş bir mesleği yeniden hatırladık.

 Ve belki de en önemlisi, “Bunları geleceğe nasıl taşıyacağız?” sorusunu kendimize sorduk.

 Malatya Kent Konseyi’ne ve bu güzel programın gerçekleşmesinde emeği geçenlere teşekkür etmek gerekiyor.

 Bazen bir otobüse binip yola çıkmak, insanı yüzlerce yıl geriye götürebiliyor.

 Bugün de öyle oldu.

 Yolumuz Arapgir’e düştü…

 Ama aslında biz,

 tarihe, kültüre, emeğe ve unutulmaya yüz tutmuş değerlerimize doğru yol aldık.

 Ve insan bir kez daha anladı:

 Bir kentin geçmişine sahip çıkmak, geleceğine sahip çıkmaktır.